Πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής στο Δοτσικό Γρεβενών

Τοποθεσία: Δοτσικό Γρεβενών Νομός: ΓΡΕΒΕΝΩΝ Περιφέρεια: Δυτική Μακεδονία

Έχετε κάποια απορία ή παρατήρηση για το παρόν περιεχόμενο; Θα χαρούμε να σας ακούσουμε!

Στο Δοτσικό Γρεβενών το πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής δεν έχει αλλάξει σε τίποτε. Ακολουθεί την παλιά παράδοση, τα παλιά έθιμα. Όλοι οι κάτοικοι του χωριού ανεβαίνουν στο εξωκλήσι της Αγίας Παρασκευής που βρίσκεται σε ένα ύψωμα επάνω από το χωριό, για να παρακολουθήσουν τη θεία Λειτουργία, μετά το πέρας της οποίας όλοι εξέρχονται από την εκκλησία,για να «σηκώσουν» το «ύψωμα» της Αγίας. Όποιος χωριανός θα προσφέρει τα περισσότερα χρήματα στην Εκκλησία εκείνος θα κρατήσει την εικόνα της Αγίας Παρασκευής, την οποία στη συνέχεια θα ασπασθούν οι χωριανοί με μεγάλη ευλάβεια.

Στον υπαίθριο χώρο της εκκλησίας βρίσκονται δέντρα, παλιές βαλανιδιές. Κάτω από αυτά τα δέντρα πηγαίνουν οι κάτοικοι του χωριού την ημέρα του πανηγυριού. Η κάθε οικογένεια έχει το δικό της σημείο στο οποίο κάθεται στο πατροπαράδοτο δέντρο, που δεν μπορεί κανένας άλλος να πάει στον ίσκιο του, πηγαίνουν μόνον εκείνοι που ανήκουν σ’αυτό το σόι. Παλιά έστρωναν κουβέρτες και τραπεζομάντηλα και κάθονταν καταγής. Τις τελευταίες δεκαετίες τοποθετούν τραπέζια στα ίδια σημεία. Η εκκλησιαστική επιτροπή παραθέτει γεύμα για όλους τους επισκέπτες και οι οικογένειες φέρνουν και μαγειρεμένο φαγητό από το σπίτι. Τα φαγητά είναι συγκεκριμένα: πρόβατο με ρύζι και πρόβατο με κρεμμύδια (στιφάδο).

Μετά το γεύμα όλα τα όργανα που υπάρχουν (τρεις έως τέσσερις κομπανίες) σχηματίζουν μια κομπανία και γυρίζουν ένα-ένα τα δέντρα και παίζουν επιτραπέζια τραγούδια. Όλοι οι ευρισκόμενοι στην παρέα του δέντρου κερνούν τους οργανοπαίχτες. Όταν τελειώσει αυτός ο γύρος των επιτραπέζιων τραγουδιών, αρχίζουν επιτραπέζια τραγούδια χωρίς όργανα. Η κάθε παρέα τραγουδάει τέτοια τραγούδια:

«Πέντε αφεντάδες ήμασταν και δέκα βοιβοντάδες, έχουν τραπέζια αργυρά
σοφρά μαλαματένιο. Έχουν κι ένα σκλαβόπουλο που τους κερνάει να πίνουν.
-Κέρνα μας, βρε σκλαβόπουλο, πες μας κι ένα τραγούδι:
Ποιος είδε ψάρι στο βουνό, χωρίς νερό να πλέει, ποιος είδε και Ρωμιόπουλο
τους Τούρκους να κερνάει.»

Πανηγύρι Αγίας Παρασκευής στο Δοτσικό Γρεβενών

Τελειώνοντας τα τραγούδια της τάβλας σηκώνονται για το τρανό χορό, πρώτοι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία από κάθε οικογένεια. Λέγουν δε τρία τραγούδια του χορού στα τρία βήματα. Πρώτο είναι το τραγούδι που δόξασε το χωριό επί Τουρκοκρατίας, «Ισμαήλ Αγάς» το γνωστό τραγούδι. Μόλις τελειώσουν τα τραγούδια, έρχονται στη μέση του χορού τα όργανα και ο χορός συνεχίζεται ως το απόγευμα. Στη συνέχεια κατεβαίνουν στο χωριό καβάλα στα άλογα και παρέες στο δρόμο τραγουδούν διάφορα τραγούδια.

Πηγαίνουν στα σπίτια τους και σφάζουν τα κουρμπάνια. Τα βάζουν στη σούβλα. Βλέπεις σ΄ όλες τις αυλές, να ανάβουν φωτιές, για να ψήσουν το κουρμπάνι, τηρώντας όλοι το έθιμο. Μαζεύονται 2-3 οικογένειες και τα ψήνουν μαζί, κοκορέτσια, σπληνάντερα και μαζί χορεύουν και τραγουδούν.

Τη δεύτερη ημέρα του Αγίου Παντελεήμονα πηγαίνουν στην εκκλησία του Αγίου Αθανασίου, που είναι μέσα στο χωριό. Μετά το τέλος της θείας Λειτουργίας κάνουν επισκέψεις παρέες-παρέες σ΄όλα τα σπίτια για χρόνια πολλά, τιμά όλο το χωριό την προστάτιδα Αγία Παρασκευή. Δεν υπάρχει σπίτι που να μην γιορτάζει. Εκεί προσφέρουν ποτό και μεζέ από το κουρμπάνι που έψησαν την προηγούμενη μέρα. Το απόγευμα στις 4 η ώρα βγαίνουν στο ίσωμα (μεγάλη πλατεία) και πιάνουν πάλι τον τρανό το χορό με την ίδια τακτική που χόρεψαν την προηγούμενη μέρα επάνω στην Αγία Παρασκευή. Γλεντάνε ως που να βασιλέψει ο ήλιος και μετά έχουν το λόγο τα καφενεία. Γίνεται γλέντι με όργανα ως το πρωί.
Την τρίτη ημέρα βγαίνουν εκδρομή στις καλύτερες τοποθεσίες και στα πιο κρύα νερά, για να ησυχάσουν λίγο τ΄αυτιά τους από τον ήχο των οργάνων και του νταουλιού. Έτσι τελειώνει το πανηγύρι του χωριού.

Σχόλια Χρηστών

Σχόλια

σχόλια

x

Δείτε Επίσης

Τα πανηγύρια της Παναγιάς στην Κάλυμνο

Περισσότερες από μια εκκλησίες αφιερωμένες στην Παναγιά γιορτάζουν στην Κάλυμνο τον Δεκαπενταύγουστο και συνοδεύονται από όμορφα πανηγύρια