Σαν Σήμερα γεννήθηκε η Μελίνα Μερκούρη,η γυναίκα που αγωνίστηκε για την επιστροφή των Μαρμάρων του Παρθενώνα

Έχετε κάποια απορία ή παρατήρηση για το παρόν περιεχόμενο; Θα χαρούμε να σας ακούσουμε!

«Ελπίζω να δω τα Μάρμαρα πίσω στην Αθήνα πριν πεθάνω. Αν όμως έρθουν αργότερα, εγώ θα ξαναγεννηθώ»

Η Μελίνα Μερκούρη (Μαρία Αμαλία Μερκούρη) (Αθήνα, 18 Οκτωβρίου 1920 – Νέα Υόρκη, 6 Μαρτίου 1994) ήταν Ελληνίδα ηθοποιός και πολιτικός. Καταγόταν από σπουδαία οικογένεια πολιτικών. Η οικογένεια Μερκούρη είχε απώτερη καταγωγή από την Αργολίδα και μέλη της είχαν πολεμήσει στην Επανάσταση του 1821. Μεγάλη ηθοποιός βραβευμένη με διεθνή βραβεία και παγκόσμιας ακτινοβολίας προσωπικότητα διετέλεσε υπουργός Πολιτισμού όλων των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ (όπως τόνισε και ο Ανδρέας Παπανδρέου «άντεξε» και στους 16 ανασχηματισμούς κυβέρνησης που έκανε), από το 1981-1989 και 1993-1994. Η θέση αυτή της έδωσε το έναυσμα για να ξεκινήσει εκστρατεία για την επιστροφή των κλεμμένων μαρμάρων της Ακρόπολης από τον Λόρδο Έλγιν, τα οποία βρίσκονται στις προθήκες του Βρετανικού Μουσείου.

Βραβείο Πολιτιστικής Κληρονομιάς της UNESCO

H 6η Μαρτίου, ημέρα θανάτου της Μελίνας Μερκούρη, έχει ορισθεί από την UNESCO ως παγκόσμια μέρα πολιτισμού κατά την οποία απονέμεται το Βραβείο «Μελίνα Μερκούρη» ως βραβείο πολιτιστικής προσφοράς. Το βραβείο αυτό δίνεται από το 1997 και κάθε δύο χρόνια σε ανθρώπους ή οργανισμούς για την προσπάθειά τους να διασωθούν μνημεία πολιτισμού της ανθρωπότητας. Το βραβείο περιλαμβάνει και μία συμβολική επιταγή ύψους 20000 US$.

«Μελίνα Μερκούρη: Θέλω τα Μάρμαρά μου πίσω – Έτσι ξεκίνησαν όλα»

Η Μελίνα Μερκούρη, το εμπνεύστηκε και ως υπουργός Πολιτισμού στην πρώτη κυβέρνηση του Ανδρέα Παπανδρέου το επέβαλε ως εθνικό στόχο της Ελλάδας. Η κορυφαία της φράση «Ελπίζω να δω τα Μάρμαρα πίσω στην Αθήνα προτού πεθάνω. Αν όμως έρθουν αργότερα, εγώ θα ξαναγεννηθώ…» συμπυκνώνει όλο το πάθος με το οποίο διεκδικούσε τα πάντα στη ζωή της.

Το 1982 έθεσε το θέμα επισήμως για πρώτη φορά στη Διεθνή Διάσκεψη των υπουργών Πολιτισμού της Unesco που έγινε στο Μεξικό. Από εκείνη τη στιγμή σε ευκαιρία, έως το 1994 που πέθανε, δεν σταματούσε να ζητά την επιστροφή των Γλυπτών του Παρθενώνα που επίσης κατάφερε να… ξαναβαπτίσει απαγορεύοντας σε όλους να τα αποκαλούν Ελγίνεια. Χαρακτηριστικό είναι το βίντεο από τη συνάντησή της, ως υπουργού Πολιτισμού με τον τότε διευθυντή του Βρετανικού Μουσείου Ντέιβιντ Γουίλσον.

«Όπου και αν ταξίδευα, πάντα η Ελλάδα μια έμμονη ιδέα, με τα ελαττώματά της, τα προσόντα της…
Είναι η πραγματική δύναμή μου, ο πραγματικός καημός μου.»

Επίσης, συγκλονιστική ήταν η δήλωσή τι σημαίνουν τα Μάρμαρα για την Ελλάδα: «Τι σημαίνει ο Σαίξπηρ για την Αγγλία; Τι ο καθεδρικός ναός του Αγίου Παύλου; Τι το Ταζ Μαχάλ για την Ινδία; Τι η Καπέλα Σιστίνα για την Ιταλία; Τα μάρμαρα του Παρθενώνα είναι η υπερηφάνεια μας, είναι η ταυτότητά μας. Είναι ό,τι μας συνδέει με το ελληνικό θαύμα. Είναι δημιουργήματα συνώνυμα με τις έννοιες της Δημοκρατίας και της Ελευθερίας.»

Σχόλια Χρηστών

Σχόλια

σχόλια

x

Δείτε Επίσης

Ω Παναγιά Γαλατζανή – Παραδοσιακό Δωδεκανήσων

Πρόκειται για τραγούδι - προσευχή στην Παναγιά, που λένε οι γυναίκες και οι μανάδες των ναυτικών, περιμένοντάς τους να γυρίσουν από το ταξίδι