Συνέντευξη με τον .. πολυπράγμονα Δημήτρη Μπάκο

Έχετε κάποια απορία ή παρατήρηση για το παρόν περιεχόμενο; Θα χαρούμε να σας ακούσουμε!

Έχουμε διαβάσει κι ακούσει ένα σωρό καλά πράγματα για τον συγκεκριμένο άνθρωπο. Πόσο επαγγελματίας και συνεπής είναι, πόσο πολύ προσέχει και ασχολείται με όλα τα Χορευτικά Συγκροτήματα στα οποία διδάσκει, πόσο καλός μουσικός είναι. Θελήσαμε λοιπόν να τον προσεγγίσουμε, να μάθουμε ποιο είναι το μυστικό του: Πώς μπορεί κανείς τελικά να διαχειριστεί 1.200χλμ εβδομαδιαίως για να βρεθεί στα μέρη που διδάσκει χορό και πώς να χωρέσει κι η μουσική και η οικογένεια σε όλο αυτό; Η απάντηση .. στην συνέντευξη που ακολουθεί!
Είστε και χοροδιδάσκαλος και μουσικός. Μιλήστε μας για την επαγγελματική σας πορεία μέχρι τώρα. Τι ή ποιος σας ώθησε στο να ασχοληθείτε με την ελληνική παράδοση;

Συνέντευξη με τον .. πολυπράγμωνα Δημήτρη Μπάκο
Πράγματι είναι δύο οι ιδιότητες μου και είμαι ευγνώμων για αυτό! Ενώ η οικογένειά μου (η μητέρα μου και οι αδερφές μου) χόρευαν στο Σύνδεσμο Λουτρακιωτών – Περαχωριτών «Ο Ίβυκος», εγώ δεν είχε τύχει να τις ακολουθήσω. Αιτία στάθηκε η διοργάνωση ενός πολύ σημαντικού σεμιναρίου, το οποίο διοργάνωσε ο σύλλογος το 1993, με 5 χορευτές και 2 μουσικούς από το Νέο Μοναστήρι. Νιώθοντας περιέργεια, αποφάσισα να συμμετάσχω. Ο χορός και τα όργανα με μάγεψαν .. υπάρχει και στιγμιότυπο, στο οποίο φαίνομαι να αγγίζω τη γκάιντα του Μπάρμπα Ζανιά! Όλα εν τέλει πήραν το δρόμο τους μετά και την καταλυτική παρέμβαση του πατέρα μου, ο οποίος με παρότρυνε να ασχοληθώ με αυτό το οποίο αγαπάω πραγματικά!

Όσον αφορά τη μουσική, μέντοράς μου στάθηκε ο Ιβάν Κοστόφ, ο οποίος διετέλεσε Διευθυντής Ωδείου στη Βουλγαρία, αλλά ευτυχώς για εμένα η κρίση στη χώρα του, τον οδήγησε στην Ελλάδα. Δεν θα μπορούσα επίσης να παραλείψω τη σημαντικότατη συμβολή του Ηλία Πλαστήρα και του Γιάννη Παυλόπουλου, οι οποίοι με έφεραν σε ακόμη μεγαλύτερη επαφή με τη δημοτική μουσική. Ο πρώτος 4 χρόνια ερχόταν συνέχεια Λουτράκι ή πήγαινα εγώ στο σπίτι του στην Αθήνα ή στη Ροδαυγή και παίζαμε ώρες ατελείωτες, λέγοντας μου πράγματα που με βοήθησαν πάρα πολύ! Ο δεύτερος, ερχόμενος σαν μουσικός στα χορευτικά που χόρευα, με συμβούλευε συνεχώς για το τι να προσέξω και στο πώς να μελετήσω! Ασχολούμαι με τη διδασκαλία χορών από το 2004 ενώ με την μουσική από το 2008. Παίζω γκάιντα, τσαμπούνα και λίγο καβάλ (που εύχομαι στο μέλλον να γίνει περισσότερο).

Γκάιντα κεντρικής Μακεδονίας, από την Μουσικοχορευτική Παράσταση «Γαϊτανάκι από Φιλιά» στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Χορεύει η χορευτική ομάδα του Λυκείου των Ελληνίδων Αθηνών με πρωτοχορευτή τον Δημήτρη Μπάκο.
Να τολμήσουμε να ρωτήσουμε αν μπορείτε να ξεχωρίσετε μία από τις δύο αυτές επαγγελματικές σας ιδιότητές;

Είναι πράγματι τολμηρό το ερώτημα, όχι για το ποιο να διαλέξω αλλά γιατί ο χορός και η μουσική είναι τόσο δεμένα μεταξύ τους στην ελληνική παράδοση που θα μου ήταν πολύ δύσκολο να φανταστώ το ένα χωρίς το άλλο.

Στο Λουτράκι το χειμώνα νιώθεις σα να ζεις στο χωριό, ενώ το καλοκαίρι μεταμορφώνεται σε μεγάλο τουριστικό θέρετρο! Οι παραδόσεις πάμπολλες αλλά θεωρώ ότι πρέπει να μιλήσω για τα τραγούδια μας! Όλα μαθαίνονται και διδάσκονται προφορικά. Πάνω από 200 τραγούδια και τα περισσότερα στα Αρβανίτικα! Αποκορύφωμα των εθίμων μας, είναι οι Αποκριές με το έθιμο της Τράτας! 
Ο τόπος καταγωγής σας; Τι αγαπάτε και τι ξεχωρίζετε σε αυτόν; Ποιοι οι τρόποι του, οι παραδόσεις δηλαδή που τον ακολουθούν;

Η μητέρα μου κατάγεται από το Λουτράκι, ενώ ο πατέρας μου έχει διπλή καταγωγή: Άγναντα Άρτας (Τζουμέρκα) και Μυρίκη Ευρυτανίας. Λόγω του ότι μεγάλωσα στο Λουτράκι κι επειδή έμενα με τον παππού μου από μικρή ηλικία, είμαι επηρεασμένος περισσότερο από αυτό το περιβάλλον, για αυτό και θα μιλήσω για το Λουτράκι. Συνδυάζει βουνό και θάλασσα, αντικατοπτρίζοντας έτσι την εναλλαγή δράσης και ηρεμίας. Το χειμώνα νιώθεις σα να ζεις στο χωριό, ενώ το καλοκαίρι μεταμορφώνεται σε μεγάλο τουριστικό θέρετρο! Οι παραδόσεις πάμπολλες αλλά θεωρώ ότι πρέπει να μιλήσω για τα τραγούδια μας! Όλα μαθαίνονται και διδάσκονται προφορικά. Πάνω από 200 τραγούδια και τα περισσότερα στα Αρβανίτικα! Αποκορύφωμα των εθίμων μας, είναι οι Αποκριές με το έθιμο της Τράτας! Την παράδοση τη διατηρούν ουσιαστικά οι ίδιες οι οικογένειες μας, καθώς όλοι γνωρίζουν και τραγουδούν τα έθιμά μας! Αλησμόνητη είναι η αδερφή του παππού μου, Μάρω Μπεκιάρη, η οποία είχε την καλύτερη φωνή και χωρίς αυτήν, δε ξεκινούσε το έθιμο της Τράτας!

Κυκλαδίτικος Μπάλος (Γιάννης Παυλόπουλος) – Λύκειο Ελληνίδων. Τσαμπούνα παίζει ο Δημήτρης Μπάκος
Σας βλέπουμε χοροδιδάσκαλο σε διάφορα χορευτικά και σε πολλές διαφορετικές πόλεις της Ελλάδας. Πείτε μας σε ποια ακριβώς σας συναντάμε και μερικά λόγια για το καθένα.

Από την παράσταση του Ομίλου «Ειρήνη» στο Ηρώδειο

Είμαι χοροδιδάσκαλος στο Χορευτικό Όμιλο Ειρήνη, στο Σύνδεσμο Λουτρακιωτών – Περαχωριτών «Ο Ίβυκος» καθώς και στα παραρτήματα του Λυκείου των Ελληνίδων, στα Μέγαρα, στην Τρίπολη και στο Κιάτο, στο Καλογεροπούλειο Ίδρυμα και στον Εξωραϊστικό & Εκπολιτιστικό Σύλλογο Ισθμίας! Πραγματικά δεν θέλω να αδικήσω κανέναν για αυτό και δεν θα μπω σε λεπτομέρειες. Αυτό που πρέπει να πω όμως, είναι πως όλοι οι σύλλογοι προσπαθούν για το καλύτερο δυνατό, ώστε να διαφυλάξουν τα ήθη και έθιμα μας! Διαθέτουν Διοικητικά Συμβούλια τα οποία αφιλοκερδώς δίνουν όλο τους το είναι για να το πετύχουν, καθώς και χορευτές οι οποίοι γράφουν τη δική τους ιστορία!

Άγουρος πέτρα πελεκεί – Κουλουριαστός – Τσέστος. Στην γκάιντα ο Δημήτρης Μπάκος
Πόσο εύκολο είναι να ανταπεξέλθετε σε όλες αυτές τις απαιτήσεις και υποχρεώσεις που λογικό είναι να προκύπτουν, μιας και έχετε αναλάβει την διδασκαλία διαφόρων χορευτικών συγκροτημάτων; Είναι αξιοθαύμαστη η προσπάθειά σας και το γεγονός ότι διαβάζουμε μόνο καλές κριτικές για το έργο σας σε αυτά. Οπότε, συγκριτικά με άλλους συναδέλφους σας που είναι χοροδιδάσκαλοι σε ένα ή δύο χορευτικά κι όχι μακριά από την πόλη τους, εσείς θ’αλλάζατε κάτι στην επαγγελματική σας καθημερινότητα;

Με τον Σύνδεσμο Λουτρακιωτών – Περαχωριτών «Ο Ίβυκος»

Σίγουρα είναι αρκετά δύσκολο, αλλά η θέληση και η όρεξη για αυτό που κάνω με βοηθούν στο να ανταπεξέρχομαι. Σημαντικό ρόλο σε αυτό παίζουν και οι αξιόλογοι συνεργάτες μου, οι οποίοι σε κάθε χορευτικό συμβάλλουν καθοριστικά στις επιτυχίες και στην καλή λειτουργία του συλλόγου και των παραστάσεων. Βεβαίως, η έλλειψη χρόνου δε μου επιτρέπει να αναλαμβάνω όλα τα τμήματα σε κάθε χορευτικό. Συνεπώς, αναλαμβάνω κάθε φορά τα τμήματα, τα οποία πιστεύω πως μπορώ να επηρεάσω περισσότερο, ώστε να βγει το επιθυμητό αποτέλεσμα που θα μπορέσει να μας ικανοποιήσει όλους. Κάθε φορά, θέλω να προσφέρω το εκατό τοις εκατό στους συλλόγους που ανήκω και αυτό γιατί η σχέση μου με τον κάθε σύλλογο είναι αλληλένδετη. Η επιτυχία του κάθε συλλόγου μου δίνει δύναμη να συνεχίζω να κάνω αυτό που αγαπάω.

Αν κάποια στιγμή αισθανθώ ότι δεν αποδίδω όπως θα ήθελα, τότε ο ίδιος θα φροντίσω να επαναπροσδιορίσω κάποια πράγματα και να προσθέσω καινούρια δεδομένα σε αυτό που κάνω. Αναφορικά με τις κριτικές, σίγουρα αυτές δεν μπορεί να είναι πάντα καλές. Αυτό είναι λογικό και θεμιτό. Όλοι είμαστε άνθρωποι με διαφορετικές απόψεις, αντιλήψεις και με προσωπικό γούστο και φιλοσοφία. Κάθε δάσκαλος, έτσι κι εγώ, έχει αναπτύξει μία συγκεκριμένη φιλοσοφία πάνω στον χορό, που σίγουρα δεν μπορεί να συνάδει με τα γούστα όλων. Αλλά η κριτική, ειδικά όταν είναι καλοπροαίρετη, έχει αποδειχθεί πως πολλές φορές με έχει βοηθήσει να εξελιχθώ περισσότερο. Έτσι, έχω μάθει να ακούω τους πάντες και να σέβομαι τη γνώμη των άλλων, ειδικά όταν πρόκειται για τους δικούς μου ανθρώπους, τους οποίους εμπιστεύομαι πολύ.

Τώρα όσον αφορά τους χοροδιδασκαλους με λιγότερα χορευτικά που αναφέρατε δεν θεωρώ ότι είναι ευκολότερο το έργο τους! Ας πάρουμε παράδειγμα τον Γιώργο βελισσαροπουλο, χοροδιδάσκαλο στο Χοροστάσι, φίλο και συγχορευτή μου στην Ένωση Ποντίων Σουρμένων! Παίρνω ως παράδειγμα τον Γιώργο γιατί είναι ένας από τους συνεργάτες που εκτιμώ πολύ σαν άνθρωπο και για τη φανταστική δουλειά του! Ο Γιώργος κάνει μάθημα όλη μέρα, κάθε μέρα για πάρα πολλές ώρες και έχει την αποκλειστική ευθύνη για όλους και για όλα. Αυτό μόνο εύκολο δεν είναι, αντιθέτως είναι αξιοθαυμαστο! Άρα όπως καταλαβαίνετε, ο καθένας έχει τις δικές τους δυσκολίες! Όσον αφορά τα πολλά χιλιόμετρα που κάνω με το αυτοκίνητο (1200 χλμ την εβδομάδα), ευτυχώς απολαμβάνω πολύ την οδήγηση. Όταν οδηγώ ηρεμώ και νιώθω πως είναι από τις στιγμές που μπορώ να χαλαρώσω, να αποσυμπιεστώ, να σκεφτώ και να στήσω όλες τις παραστάσεις στο μυαλό μου.

Τα παιδιά συνήθως ασχολούνται με την παράδοση από οικογενειακά τους βιώματα και παρότρυνση των γονέων. Εγώ θα συμβούλευα, ακόμα και τους πιο δύσπιστους, να δοκιμάσουν να βρεθούν σε μια πρόβα για να αισθανθούν αυτή την συλλογικότητα που εκφράζει ο λαϊκός πολιτισμός.

Το 2015, αναλάβατε χοροδιδάσκαλος στον Χορευτικό Όμιλο Ηρακλείου «Ειρήνη». Πόσο εύκολο ήταν να διαδεχθείτε τον προηγούμενο δάσκαλο, κ.Καρφή, ο οποίος παρέμεινε 27 χρόνια στον Σύλλογο; Πώς ήταν ο πρώτος χρόνος συνεργασίας σας με τον Σύλλογο, μετά και την επιτυχημένη παράσταση “Στου χρόνου τα γυρίσματα” που ανεβάσατε τον περασμένο Ιούνιο στο θέατρο Δόρα Στράτου;

Ο Βασίλης είναι ένας εξαιρετικός δάσκαλος και το γνωρίζω αυτό και από προσωπική εμπειρία, καθώς έχω υπάρξει σεμιναριακός μαθητής του και γνωρίζω την ποιότητα της δουλειάς του. Είναι σίγουρο πως 27 χρόνια συνεργασίας είναι πάρα πολλά και δημιουργείται ένα ισχυρό δέσιμο με την ομάδα και με τον καθένα προσωπικά. Από την πρώτη κιόλας στιγμή όμως τα άτομα του συλλόγου «Ειρήνη» και ο πρόεδρος Ευστάθιος Ευσταθιάδης μου έδειξαν πολλή εμπιστοσύνη και με έκαναν να αισθανθώ ασφάλεια και να τους εμπιστευτώ κι εγώ. Με έκαναν να νιώθω όχι σαν αντικαταστάτης του Βασίλη, αλλά σαν ένας συνεχιστής όλων αυτών που έχουν καταφέρει τόσα χρόνια μαζί του και τους ευχαριστώ πολύ για αυτό. Από τον πρόεδρο και το συμβούλιο, μέχρι και τον κάθε χορευτή ξεχωριστά εξέλαβα τέτοια οικειότητα, ζεστασιά και εμπιστοσύνη, που ανυπομονούσα κάθε φορά για το μάθημα, γεγονός που αποτελεί ευτυχία για κάθε δάσκαλο. Αναφορικά τώρα με όλη τη χρονιά, αυτή ήταν γεμάτη με όμορφες πρόβες, που κάποιες φορές συνοδεύονταν και από όργανα, σεμινάρια, μια παράσταση στο Μέγαρο Μουσικής, μία παράσταση στο θέατρο Δόρα Στράτου, η οποία γέμισε τους πάντες με χαμόγελα και ικανοποίηση, γιατί ήταν καθοριστική και ουσιαστική η συμβολή του καθενός και τέλος .. το Ηρώδειο. Πραγματικά είμαι πολύ ευγνώμων για όλη τη χρονιά που έζησα και ζήσαμε όλοι μαζί. Έρχονται πολλά ωραία, τα οποία δε θα αποκαλύψω! Θα τα δείτε με τον καιρό! Εύχομαι να έχουμε υγεία όλοι μας, ώστε να ακολουθήσουν πολλές ακόμη όμορφες στιγμές.

Αγρίμια κι Αγριμάκια μου – Μαλεβιζιώτης (Καστρινός) Κρήτης – Λύκειο των Ελληνίδων. Χορεύει ο Δημήτρης Μπάκος
Και τέλος, ποια συμβουλή θα δίνατε στα νέα παιδιά ώστε ν’ασχοληθούν με την ελληνική παραδοσιακή μουσική ή χορό; Τελικά, για ποιον λόγο να το κάνουν;

Τα παιδιά συνήθως ασχολούνται με την παράδοση από οικογενειακά τους βιώματα και παρότρυνση των γονέων. Εγώ θα συμβούλευα, ακόμα και τους πιο δύσπιστους, να δοκιμάσουν να βρεθούν σε μια πρόβα για να αισθανθούν αυτή την συλλογικότητα που εκφράζει ο λαϊκός πολιτισμός. Σε βαθιά δύσκολους και εγωιστικούς καιρούς που ζούμε, έχουμε ανάγκη την ομαδικότητα της παράδοσης. Τα παιδιά μέσα απ’την παράδοση, εκτός του οτι έρχονται κοντά με τις αξίες του πολιτισμού μας, κοινωνικοποιούνται, δημιουργούν διαπροσωπικές σχέσεις και πολυ δυνατές φιλίες. Άλλωστε σε μια εποχή που όλοι βρίσκονται μπροστά από μια οθόνη, είναι ευκαιρία οι νέοι να βρεθούν να χορέψουν και να τραγουδήσουν, να μάθουν μουσική αναπτύσσοντας έτσι δεξιότητες που μελλοντικά θα χρησιμεύσουν ως εργαλεία στον καθένα ξεχωριστά για την δουλειά και την ζωή του.

Ο Χορευτικός Όμιλος «Ειρήνη» Ηρακλείου Αττικής παρουσιάζει τσέστο τα πλαίσια του Φεστιβάλ παραδοσιακών χορών Ορέστεια 2016 στη Βάρη Αττικής. Χοροδιδάσκαλος: Δημήτρης Μπάκος

Ακολουθεί photo gallery από την παράσταση του Όμιλου «ΕΙΡΗΝΗ» «Στου χρόνου τα γυρίσματα» στο Θέατρο Δόρα Στράτου – Ιούνιος 2016. Επιμέλεια φωτισμού & μέρος της σκηνοθεσίας: Λιάρος Γιώργος

Σχόλια Χρηστών

Σχόλια

σχόλια

x

Δείτε Επίσης

Ρεπορτάζ για την θεατροχορευτική παράσταση «Το Ημερολόγιο» – Συνέντευξη με τους συντελεστές

«Το Ημερολόγιο» - Ρεπορτάζ, συνεντεύξεις με τους συντελεστές και φωτογραφίες από την θεατροχορευτική παράσταση που ανέβασε η Ε.Λ.ΕΤ.Ε.Π στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης στις 7, 8 και 9 Μαΐου