Μία άποψη για την λαϊκή μας παράδοση

Έχετε κάποια απορία ή παρατήρηση για το παρόν περιεχόμενο; Θα χαρούμε να σας ακούσουμε!

Ο όρος λαϊκή παράδοση, δηλώνει το γεγονός που κληροδοτείται και μεταφέρεται από γενιά σε γενιά. Είναι δηλαδή, η δημιουργία πολιτισμού του λαού, όπου σύμφωνα με αυτήν, ο λαός διαμορφώνει τα δικά του εθνοτοπικά χαρακτηριστικά, την συλλογική πολιτισμική αντίληψη και τα συλλογικά συναισθήματα του. Η Νίσυρος, είναι από τα λίγα νησιά ολόκληρης της Ελλάδας όπου η λαϊκή παράδοση δεν έχει φθαρεί στον χρόνο και διαμορφώνεται μέχρι και σήμερα με τον πιο αγνό τρόπο.

Τα αίτια που δημιούργησαν το φαινόμενο αυτό είναι οι άνθρωποι της που έζησαν τον λαϊκό πολιτισμό στο έπακρο και εξιστορούν, τραγουδούν και χορεύουν με πάθος τις μουσικές του τόπου τους, όπως για παράδειγμα ο παππούς μου, ο Κωνσταντίνος Ορσάρης, όπου σύμφωνα με ανθρώπους οι οποίοι έζησαν και ζουν τα πανηγύρια στην Νίσυρο, μου ανέφεραν προσωπικά ότι όταν χόρευε ‘έτριζε’ η Γή. Αυτό και μόνο, για μένα, σημαίνει ότι το πάθος εκείνης της εποχής και η ανάγκη για χορό και τραγούδι δεν μπορεί να μοιάζει ούτε να συγκριθεί με τον τρόπο που σε κάποια άλλα νησιά αντιμετωπίζονται οι μουσικοχορευτικές παραδόσεις.

“Για να υπάρξει αναβίωση της παράδοσης θα πρέπει πρώτα να αναβιώσει η κοινωνία.”

Το παραπάνω σχόλιο αναφέρεται κυρίως στην εποχή του σήμερα και στον τρόπο με τον οποίο τα έθιμα του κάθε τόπου διαφοροποιούνται για να υπηρετήσουν τουριστικές σκοπιμότητες με αποτέλεσμα την επικράτηση ενός γραφικού φολκλορισμού και συχνά να διαμορφώνονται σε φθηνές απομιμήσεις. Οι απομιμήσεις αυτές σε καμιά περίπτωση δεν μπορούν να δικαιολογηθούν με την έννοια της αντίληψης, το πώς δηλαδή ένας μουσικός αντιλαμβάνεται ένα τραγούδι και το ερμηνεύει με το δικό του τρόπο. Δεν έχουμε όμως να κάνουμε με τραγούδια αλλά με έθιμα! Τα έθιμα και οι παραδόσεις είναι ανάγκη να αναβιώνονται με τρόπο παραδοσιακό, όπως και στην εκάστοτε εποχή.

Τα μουσικά δρώμενα τα οποία χαρακτηρίζονται ‘πανηγύρια’ σε κάποια νησιά για λόγους προσέγγισης τουριστικής ανάπτυξης, θα πρέπει να καταγράφονται και να ονομαστούν ‘γλέντια’. Το έθιμο ορίζεται από τα παραδοσιακά τραγούδια και την παραδοσιακή μουσική του κάθε τόπου και μόνο. Οι σύγχρονες αντιλήψεις περί παραδοσιακής λαϊκότητας, παρασύροντας την ίδια την παράδοση, αποσκοπεί σε χρηματικές συναλλαγές μεταξύ του λαϊκού πολιτισμού και των επιχειρήσεων, με αποτέλεσμα ο λαϊκός πολιτισμός να χάνει την ηθική υπόσταση και αξιοπρέπεια που κάποιοι άνθρωποι έχτισαν χρόνια ολόκληρα με μεράκι, για να βιώνει τον έσχατο εξευτελισμό σε μια χώρα που η Eurovision αποτελεί εθνική υπόθεση.

Φλώρα Πατρίκη

Φλώρα Πατρίκη

Μεγάλωσα και έζησα στη Νίσυρο με την μουσική.

Σχόλια Χρηστών

Σχόλια

σχόλια

x

Δείτε Επίσης

Ήθη και Έθιμα, η φυσιογνωμία ενός λαού

Ο κ.Νίκος Ζυγογιάννης μας μιλάει για το τι είναι τα Ήθη και τα Έθιμα